بس بگردید و بگردد روزگار
دل به دنیا در نبندد هوشیار
_______________________

ای که دستت میرسد کاری بکن
پیش از آن کز تو نیاید هیچ کار
_______________________

اینکه در شهنامه ها آورده اند
رستم و رویینه تن اسفندیار
_______________________

تا بدانند این خداوندان ملک
کز بسی خلق است دنیا یادگار
_______________________

این همه رفتند و مای شوخ چشم
هیچ نگرفتیم از ایشان اعتبار
_______________________

ای که وقتی نطفه بودی بی خبر
وقت دیگر طفل بودی شیر خوار
_______________________

مدتی بالا گرفتی تا بلوغ
سرو بالایی شدی سیمین عذار
_______________________

همچنین تا مرد نام آور شدی
فارس میدان و صید کارزار
_______________________

آنچه دیدی بر قرار خود نماند
وینچه بینی هم نماند بر قرار
_______________________

دیر و زود این شکل و شخص نازنین
خاک خواهد بودن و خاکش غبار
_______________________

گل بخواهد چید بی شک باغبان
ور نچیند خود فرو ریزد ز بار
_______________________

این همه هیچ است چون می بگذرد
تخت و بخت و امر و نهی و گیرو دار
_______________________

نام نیکو گر بماند ز آدمی
به کزو ماند سرای زر نگار
_______________________

سال دیگر را که می داند حساب؟
یا کجا رفت آنکه با ما بود پار؟
_______________________

خقتگان بیچاره در خاک لحد
خفته اندر کله سر سوسمار
_______________________
صورت زیبای ظاهر هیچ نیست
ای برادر سیرت زیبا بیار
_______________________
هیچ دانی تا خرد به یا روان
من بگویم گر بداری استوار
_______________________
آدمی را عقل باید در بدن
ورنه جان در کالبد دارد حمار
_______________________
پیش از آن کز دست بیرونت برد
گردش گیتی زمام اختیار
_______________________
گنچ خواهی در طلب رنجی ببر
خرمنی می بایدت تخمی بکار
_______________________
چون خداوندت بزرگی داد و حکم
خرده از خردان مسکین درگذار
_______________________
چون زبر دستیت بخشید آسمان
زیر دستان را همیشه نیک دار
_______________________
عذر خواهان را خطا کاری ببخش
زینهاری به جان ده زینهار
_______________________
شکر نعمت نکویی کن که حق
دوست دارد بندگان حقگزار
_______________________
لطف او لطفی است بیرون از عدد
فضل او فضلی است بیرون از شمار
_______________________
گر به هر مویی زبانی باشدت
شکر یک نعمت نگویی از هزار
_______________________
نام نیک رفتگان ضایع مکن
تا بماند نام نیکت پایدار
_______________________
ملک بانان را نشاید روزو شب
گاهی اندر خمر و کاهی در خمار
_______________________
کام درویشان و مسکینان بده
تا همه کارت بر آرد کردگار
_______________________
با غریبان لطف بی اندازه کن
تا رود نامت به نیکی در دیار
_______________________
زور بازو داری و شمشیر تیز
گر جهان لشکر بگیرد غم مدار
_______________________
از درون خستگان اندیشه کن
وز دعای مردم پرهیزگار
_______________________
منجنیق آه مظلومان به صبح
سخت گیرد ظالمان را در حصار
_______________________
با بدان بد باش و با نیکان نکو
جای گل گل باش و جای خار خار
_______________________
دیو با مردم نیامیزد مترس
بل بترس از مردمان دیو سار
_______________________
هر که دد یا مردم بد پرورد
دیر و زود از جان بر آرندش دمار
_______________________
با بدان چندان که نیکویی کنی
قتل مار افسا نباشد جز به مار
_______________________ای که داری چشم عقل و گوش و هوش
پند من در گوش کن چون گوشوار
_______________________نشکند عهد من الا سنگدل
نشنود قول من الا بختیار
_______________________سعدیا چندان که میدانی بگوی
حق نباید گفتن الا آشکار
_______________________هر که را خوف و طمع در کار نیست
از ختا باکش نباشد وز تتار
_______________________دولت نوئین اعظم شهریار
باد تا باشد بقای روزگار
_______________________خسرو عادل امیر نامور
انکیانو سرور عالی تبار
_______________________دیگران حلوا به طرغو آورند
من جواهر می کنم بر وی نثار
_______________________پادشاهان را ثنا گویند و مدح
من دعایی میکنم درویش وار
_______________________یا رب الهامش به نیکویی بده
وز بقای عمر برخوردار دار
_______________________جاودان از دور گیتی کام دل
در کنارت باد و دشمن بر کنار
_______________________