کامل ز یکی هنر ده و صد بیند          ناقص همه جا معایب خود بیند

خلق آینه چشم و دل یکدگرند          در آینه نیک نیک و بد بد بیند

---------------------------------------------------------------------------------------

جمعیت خلق را رها خواهی کرد          یعنی ز همه روی به ما خواهی کرد

پیوند به دیگران ندامت دارد                 محکم مکن این رشته که وا خواهی کرد

---------------------------------------------------------------------------------------

حمدا لک رب نجنی منک فلاح          شکرا لک فی کل مساء و صباح

من عندک فتح کل باب ربی              افتح لی ابواب قتوح و فتاح

---------------------------------------------------------------------------------------

دی شانه زد آن ماه خم گیسو را          بر چهره نهاد زلف عنبر بو را

پوشید بدین حیله رخ نیکو را               تا هر که نه محرم نشناسد او را

---------------------------------------------------------------------------------------

یا رب به محمد و علی و  زهرا          یا رب به حسین و حسن و آل عبا

کز لطف بر آر حاجتم در دو سرا         بی منت خلق یا علی الاعلا

---------------------------------------------------------------------------------------

گر کار تو نیک است به تدبیر تو نیست          ور نیز بدست هم ز تقصیر تو نیست

تسلیم و رضا پیشه کن و شاد بزی              چون نیک و بد جهان به تقدیر تو نیست

---------------------------------------------------------------------------------------

گر غره بعمری بتبی بر خیزد          وین روز جوانی بشبی بر خیزد

بیداد مکن که مردم آزاری تو          در زیر لبی بیاربی برخیزد

---------------------------------------------------------------------------------------

مردان رهش میل به هستی نکنند          خود بینی و خویشتن پرستی نکنند

آن جا که مجردان حق می نوشند           خم خانه تهی کنند و مستی نکنند

---------------------------------------------------------------------------------------

یادت کنم ار شاد و اگر غمگینم                    نامت برم ار خیزم اگر بنشینم

با یاد تو خو کرده ام ای دوست چنانک           در هرچه نظر کنم تو را میبینم

---------------------------------------------------------------------------------------

غمناکم و از کوی تو با غم نروم           جز شاد و امیدوارو خرم نروم

از درگه همچو تو کریمی هرگز             نومید کسی نرفت و من هم نروم

---------------------------------------------------------------------------------------

                                                              (ابوسعید ابوالخیر)

آن کس که بدم گفت بدی سیرت اوست    وان کس که مرا گفت نکو , خود نیکوست

حال متکلّم از کلامش پیداست                از کوزه همان برون تراود که در اوست

(شیخ بهایی)